پزشكان به تازگى راهى يافته اند كه تومورهاى مغز را بدون شكافتن صورت و جمجمه خارج مى كنند. آنها در نخستين عمل موفق به خارج كردن تومورى از مغز پسربچه ۴ ساله شده اند.
در صورتى كه جراحى متعارف و معمول در مورد اين پسر انجام مى شد بايد صورت وى باز مى شد و زخم زشتى بر روى صورتش باقى مى ماند كه رشد صورت وى را در هنگام بلوغ با مشكل روبه رو مى كرد.
اما پزشكان راهى براى جلوگيرى از بروز اين عواقب مخرب يافتند و قسمت اعظم اين تومور را از طريق بينى اين پسر بيرون كشيدند. هفته گذشته نيز پزشكان نيويورك اعلام كردند كه كيسه صفراى يك زن را از طريق واژن او درآوردند.
همچنين پزشكان در هند مى گويند كه موفق شده اند تا آپانديس هاى متعددى را از طريق دهان عمل كنند.
اين شيوه اى خيره كننده است كه در عين حال تجسم آن اندكى ناخوشايند است.
با اين وجود محققان در حال يافتن راه هاى جديدى هستند تا با فرستادن ابزارهاى بلند و باريك از طريق منافذ باز بدن بيمار، بتوانند جراحى كنند و از بريدن پوست و ماهيچه جلوگيرى كنند.
اما هنوز درباره اين رويكرد سؤال هاى زيادى مطرح است.
پزشكان مى گويند با اين روش جراحى، بيمار سريعتر بهبود يافته، درد كمترى تحمل مى كند و جاى زخم قابل رؤيتى روى بدن او بر جاى نمى ماند.
همچنين استفاده از اين روش در مغز از لزوم دستكارى بافت ها كه مى تواند عملكرد مغز و چشم را بر هم زند، پيشگيرى مى كند.
درباره جراحى هاى شكمى نيز، ارسال ابزارى از طريق دهان، واژن و يا راست روده از لزوم بريدن بافت هاى حساس جلوگيرى مى كند و در اعماق بدن كه بافت درد طولانى ندارد، انجام اين كار كمتر دردناك است.
پزشكان مى گويند: در برخى جراحى هاى شكمى مانند جراحى هاى روده لازم است كه بيمار يك هفته و يا مدت زمان بيشترى را در خانه سپرى كند تا بهبود يابد.
اما با جراحى از طريق استفاده از منافذ طبيعى باز بدن، اميد مى رود كه بيماران بتوانند روز بعد به سر كارهاى خود بازگردند.
جراحى با استفاده از منافذ باز بدن مانند مراجعه به دندانپزشك براى انجام روت كانال است.
برخى اوقات پزشكان براى جراحى، از يك منفذ باز طبيعى به سراغ منفذ ديگرى مى روند.
پزشكان مركز پزشكى دانشگاه پيستبورگ در همان روز كه يك پسر ۴ ساله را درمان كردند، مهره هاى گردن يك مرد مسن را از طريق بينى وى عمل كردند.
به طور معمول بايد عمل از طريق دهان انجام مى شد اما اگر اين عمل از طريق بينى انجام شود، بيمار مى تواند بعد از عمل غذا بخورد و نيازى نيست كه براى خوردن غذا چند روز صبر كند.
با اين روش خطرات ناشى از فرستادن لوله غذا و ايجاد يك سوراخ جراحى در گردن براى كمك به تنفس جلوگيرى شد.
پزشكان توانسته اند از طريق بينى پسر بچه تومورهاى مغزى به اندازه توپ هاى بيس بال را بيرون بكشند، به اين صورت كه آنها را ذره ذره خرد كرده و تكه هايى را كه به اندازه يك دانه فندق شده بود بيرون آوردند اما از طريق بينى نمى توان تومورهاى مغزى را از برخى نقاط خارج كرد.
به اين علت پزشكان مجبور شدند بقيه قسمت را از طريق ديگرى درآورند. آنها براى درآوردن اين تومور كنار جمجمه وى را باز كرده و شكافى در جمجمه ايجاد كردند كه در زير موهاى اين پسر مخفى مى شود.
ابزارهاى ويژه باريك و بلندى كه مى توانند درون كانال هاى طبيعى بدن كار گذاشته شوند، وسايلى كه محيط درون بدن را روشن مى كنند و يك لنز دوربين فيلمبردارى در محل جراحى از ابزارهاى مهم و اساسى براى انجام جراحى از طريق منافذ باز بدن هستند.
پزشكان در هنگام كار با ابزار جراحى، پيشرفت خود را از طريق صفحه ويدئو مشاهده مى كنند.

زمانى كه از بيمارى قلبى صحبت مى شود، تصور اين كه اين عضو حياتى نتواند ما را در ادامه زندگى همراهى كند، بسيار آزاردهنده خواهد بود.فرد بيمار كه به علت سكته قلبى، نارسايى قلبى و يا عمل جراحى قلب به يك باره متوجه مى شود كه قلب بيمارى دارد، افزون بر ناتوانى هاى جسمى كه به دنبال اين بيمارى ها رخ مى دهد، از نظر روحى نيز صدمه فراوانى مى بيند. گاهى بيماران تا روز قبل از بروز يك حادثه قلبى، به ظاهر هيچ گونه مشكلى نداشته اند و همه چيز به طور ناگهانى و غافلگيرانه اتفاق افتاده است. چه بسا فرد تا مدت ها نتواند بپذيرد كه مدتى قادر به انجام بخشى از فعاليت هاى قبلى خود نخواهد بود.
از سوى ديگر مشاهده شده كه تصورات نادرست و اطلاعات بى پايه و اساس ارائه شده از سوى برخى اطرافيان و افراد غيرمتخصص نيز به مشكلات بيمار دامن مى زند. در چنين مواقعى بيمار همه چيز را پايان يافته و بقيه زندگى خود را تاريك مى بيند. چنين احساسى نه تنها زندگى شخصى او را مختل مى كند، بلكه عرصه را بر خانواده و بستگان نيز تنگ خواهد كرد. حال آن كه بيماران قلبى بايد بدانند كه بروز بيمارى به معناى پايان دنيا نيست و با استفاده از روش ها و دستورات نوين علمى كه در سراسر دنيا براى بيماران قلبى ارائه مى شود مى توانند زندگى جديد خود را بر پايه اصول صحيحى بنا گذاشت و از ادامه آن لذت ببرد.
در قدم نخست توصيه مى شود فاكتورهاى خطرساز براى بروز بيمارى هاى قلبى را بشناسيد، چرا كه آگاهى نسبت به آن ها براى پيشگيرى لازم است. برخى از اين عوامل مانند ارث، جنس و سن در اختيار شما نبوده و قابل تغيير نيستند. اما براى جلوگيرى از بروز بيمارى هاى قلبى، بايد ديگر عوامل خطرساز را تحت كنترل خود درآوريم.
بنابراين با حذف دخانيات، متناسب كردن فشار، قند و چربى خون، استرس، چاقى (خصوصاً چاقى شكمى) و كم تحركى مى توان نخستين گام ها را برداشت.
بيشتر اين عوامل را مى توان از دوران كودكى و نوجوانى كنترل كرد تا احتمال بروز بيمارى هاى قلبى در دوران بزرگسالى كاهش يابد. برخى از اين فاكتورهاى خطرساز ارثى هستند و در خانواده از والدين به فرزندان منتقل شده و يا ناشى از يك بيمارى ديگر هستند. اين ها را نيز تا حدى مى توان كنترل كرد. بيمارى هاى مادرزادى قلب، گروه جداگانه اى هستند كه با پيشرفت در امر تشخيص و درمان به ميزان قابل توجهى كنترل مى شوند.
همچنين هر روز گزارش هايى را از راديو، تلويزيون و يا مجله هاى پزشكى مى شنويد كه كسانى كه شب ها خر خر مى كنند، طاسى جلوى سر دارند و يا موى زايدى روى لاله گوش دارند، بيشتر به بيمارى هاى قلبى مبتلا مى شوند اما بايد به خاطر داشته باشيم كه ابتلا به اين نوع عوارض به معنى آن نيست كه به حتم به بيمارى قلبى مبتلا مى شويم، بلكه به شما اين هشدار را مى دهند كه اگر فاكتورهاى خطر اصلى (چاقى، ديابت، سيگار، فشار خون بالا، سن، جنس و ارث) را داريد، بيشتر در معرض خطر خواهيد بود و بايد با كنترل آن ها، خطر بيمارى هاى قلبى را مقدار زيادى كاهش دهيد. بنابراين فكر خود را زياد به اخبارى كه هر روز مى شنويد، مشغول نكنيد.
به خاطر داشته باشيد كه تصميم به عمل جراحى قلبى، براى يك بيمار نياز بيشترى به بررسى هاى مختلف و مشورت ميان جراح قلب و متخصص داخلى قلب دارد. پزشكان هم زمانى توصيه به عمل جراحى مى كنند كه روش هاى ديگر مانند درمان دارويى و آنژيوپلاستى و استنت گذارى (براى بيماران عروق كرونر) و يا والولدپلاستى (از راه شريان يا وريد براى بيماران دريچه اى)، براى بيمار مناسب نباشد.
توانبخشى قلب نيز برنامه اى است كه به طور اختصاصى براى هر بيمار و نيازهاى طبى وى طراحى مى شود كه شامل ورزش، تغيير در روش زندگى، تغذيه صحيح و حمايت هاى روانى از بيماران قلبى است. برنامه هاى توانبخشى قلب، فعاليت هاى بدنى و سلامت روانى را، بدون آن كه خطر عوارض مهم را افزايش دهند، بهبود مى بخشند. امروزه با توجه به نتايجى همانند بهبود كيفيت زندگى بيمار، افزايش فعاليت بدنى، رضايت از تغيير فاكتورهاى خطرساز، تطابق روانى در برخوردهاى اجتماعى و امكان پيشرفت در فعاليت هاى كارى بيمار، براساس مهارت قبلى او (نه فقط حضور در محل كار) مى توان ميزان موفق بودن برنامه هاى توان بخشى را اندازه گرفت. پاسخ هر بيمار به بيمارى قلبى و يا عمل جراحى قلب، با بيمار ديگر متفاوت است و بدن هر بيمار به روش خودش عمل خواهد كرد. همچنين دوران نقاهت براى عمل هاى جراحى مختلف متفاوت خواهد بود.
مهم ترين اهداف توانبخشى بيماران قلبى
كاهش اثرات فيزيكى و روحى بيمارى هاى قلبى، كاهش خطر انفاكتوس مجدد و يا مرگ ناگهانى، كاهش علائم بيمارى، به تأخير انداختن روند «آترواسكلروز» با ارائه برنامه هاى ورزشى، آموزش و مشاوره ها و تغيير فاكتورهاى خطر و بازگرداندن بيماران قلبى به وضع مطلوب در روابط خانوادگى واجتماعى از مهم ترين اهداف توانبخشى است.
منبع: زندگى،سلامتى، قلب
دكتر داريوش جاويدى