گروه بين الملل ـ حسين رضوانى ـ سرانجام جنبش اعتراضى مردم گرجستان به حيات سياسى ميخائيل ساكاشويلى، رئيس جمهورى گرجستان و رهبر انقلاب مخملى اين كشور پايان داد.
ساكاشويلى ديروز در تصميمى كه نشانه عقب نشينى او در برابر موج اعتراض گرجى هاى ناراضى است كاخ رياست جمهورى را ترك كرد تا راه براى برگزارى انتخابات زود هنگام در اين كشور بحران زده هموار شود. برگزارى انتخابات زودهنگام از جمله خواسته هاى مردم و احزاب ناراضى گرجستان است. بر پايه تصميم پارلمان گرجستان انتخابات زودهنگام در اين كشور بايد در ۵ ژانويه برگزار شود. طيف مخالفان ساكاشويلى كه در روزهاى گذشته تفليس، پايتخت اين جمهورى قفقاز را به كانون رويارويى با دولت ساكاشويلى تبديل كردند علاوه بر انتخابات زودهنگام خواستار كناره گيرى وى از قدرت شده بودند.
ميخاييل ساكاشويلى۴۰ ساله كه جوان ترين رهبر جمهورى هاى شوروى سابق نام گرفت در دولت سابق گرجستان يعنى زمان تصدى ادوارد شوارد نادزه مدتى وزير دادگسترى وى بود اما مدتى بعد با ادعاى بروز فساد در حكومت سال ۲۰۰۳ عليه شوارد نادزه برخاست . وى دراين حركت كه از حمايت همه جانبه غرب برخوردار بود و نام انقلاب رز به خود گرفت دولتى تازه بر پايه اتحاد با اروپا و آمريكا و رقابت با روسيه تشكيل داد.
|
|
|
ساكاشويلى كه در دو دانشگاه كلمبيا و جورج واشنگتن دكتراى حقوق اخذ كرده است با شعار برپايى عدالت و زدودن فقر ابتدا حمايت مردم فقير اين كشور را به خود جلب كرد. علاوه براين رهبر جوان گرجستان وعده الحاق گرجستان به سازمان هاى اروپايى و دريافت كمك هاى كلان غرب را داد. اما به تدريج با محقق نشدن اين شعارها و وعده هاى داخلى و بين المللى و نيز عميق شدن اختلافات او با قدرت هاى منطقه از جمله روسيه، نارضايتى سياسى تفليس را فرا گرفت. عامل ديگرى كه اين بحران را تشديد كرد روش حكومت دارى ساكاشويلى و توسل او به سياست حذف مخالفان بود كه در رأس آن بركنارى و بازداشت مهم ترين چهره انقلاب مخملى يعنى آركاشويلى وزير دفاع بود. به اين صورت ساكاشويلى درست زمانى كه خود را براى جشن سالگرد رياست اش در ژانويه آماده مى كرد با بزرگترين تظاهرات مخالفانش روبه رو شد.
مخالفان، رهبر گرجستان را با همان اتهامى روبه رو ساختند كه او رهبران سلف تفليس را بدان بدنام و انقلاب مخملى سال ۲۰۰۳ تفليس را بر پايه آن بنا كرده بود؛ يعنى اتهام فساد و خود كامگى. سقوط ساكاشويلى از نگاه همه ناظران به عنوان شكست بزرگ آمريكا در قفقاز تلقى شد زيرا ساكاشويلى مهم ترين متحد غرب دراين نقطه حساس بود. جورج بوش شخصاً در زمان قدرت يابى وى در تفليس حاضر شده بود و هنگام بروز بحران اخير نيز نماينده خويش را براى فرونشاندن خشم مخالفان وايجاد مصالحه راهى تفليس كرد اما زمان براى ايفاى اين نقش ميانجيگرانه دير شده بود و اين اقدام كاخ سفيد نيز به جاى كاهش دامنه بحران آن را عميق تر كرد.